NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Dur!
Siktir! Kapa çeneni!
Üç komedyen.
Benim gölgemdi. Korkmuştum.
Lanetli bir yer.
Paranormal görevler.
Hazine bu odalardan birinde mi?
Tuzaklar.
Dur!
Zorluklar.
Bir koltuk var. Otur.
- Hayır! - En korkağı bekleyen şey...
...bir ceza!
Şafağa kadar sürecek...
...bir oyun.
Tanrım.
Nereye gittiğimizi hiç bilmiyorum.
Ben de.
En kötü ne olabilir ki?
BURGUNDY'DE BİR YERDE...
En kötü ne mi olur? Biri bizi kovalar.
Dur! Kes şunu!
Ağzından çıkan her laf beni korkutuyor.
- Dur. Gülme. - Anne-So, yalan söylüyorsun.
Özellikle korktuğun bir şey var mı?
Böcek sevmem. Sorun yokmuş gibi davranıyorum.
Korku filmi izlemem.
Burada ne işim var?
Bilmiyorum.
Guigui bizi orada bekliyor. Dikkat et.
- Evet ama iyi değildir. - O ne?
İyi gibi davranıyor ama değil.
Bir dakika. Neredeyiz?
Pekâlâ.
Peki. Şey...
Umarım arkadaşlarım çok gecikmez çünkü şimdiden altıma sıçıyorum.
Tamam, arkadaşlar.
İlk gelen benim.
Oradaki gardıropta saklanacağım.
Onları korkutarak karşılayacağım.
Guillaume tam gaz gidiyor!
Zaten bu geceki oyunun amacı da korkularınızla yüzleşmek
ve başkalarının korkularıyla oynamak.
- Sence en korkan kim olacak? - Sen olacaksın!
Ben çok korkağım. İtiraf ediyorum. Bu...
Ama ben... Siktir.
Şafakta, en korkağı bir ceza bekliyor.
Cezadan kaçınmak için elimden geleni yapacağım.
Daha içeri girmedik. Hâlâ kale yolundayız.
- Tamam, bir şapel bekliyordum. - Kesinlikle, evet.
Hayır... Bu devasa!
Evet, bu devasa.
Buna Chastenay Malikânesi deniyor.
14'üncü yüzyılda, korkunç bir mağara ağının üstüne yapılmış.
- Çıldıracağım. - Hayır!
Ama en korkunç kısmı
burada, kana susamış bir dük tarafından saklanmış bir hazine var.
Affedersiniz.
Bence lanetli bir evde sarışın bir kadın,
siyahi bir adam ve engelli bir adamla başlayan yeterince korku filmi var.
- işte geldik! - Yeminle geldik.
Çok büyükmüş. Dur, bekle. Gel. Işık var.
İçeri gireceğiz. Bu karargâh olmalı.
Buraya geldiğimiz için çok mutluyum.
- Guigui! - Güzel. Fenerleri kapatabiliriz.
Gui?
- Guigui, seni göt. - İşte böyle.
- Guigui, ciddi olamazsın. - Peki, harika.
Ne aptal adamsın ya.
Bedelini ödeteceğim.
Şimdiden intikam demeye başladılar, hâlbuki daha görevler bile başlamadı.
Karargâhta, kötü dükün ruhunun koruduğu
bu hazineyi şafak vaktine kadar aramak için gereken
bütün ekipmanlar var.
GECE YARISI - ŞAFAĞA 6 SAAT
Peki... "Elhadj,
gidip dükle tanışma vakti."
- Niye ilk ben? - Dinle.
Hep böyle oluyor.
- Hep ilk siyahi gider. - Kilere ineceksin.
Tamam mı? Sarkaçla. Nerede o?
Sarkaç... Çok da iyi biri olmayan dükün ruhuyla
iletişime geçmekte kullanılacak olan
sallanan bir top.
"Hazinenin yerini bildiğinden şüphe edilen herkes
potansiyel hedef oldu.
Çılgınlık anında dük, hizmetçilerini fiziksel olarak sakatladı.
Varlığı hâlâ kilere dadanmış durumda.
Varlığıyla iletişim kurup gerçekten dük mü öğrenmeye çalış."
Hayır, gülüyorum
- ama hiç komik değil. - İyi ki ben gitmiyorum. Üzgünüm.
İçten içe ölmek istiyorum.
BİRİNCİ GÖREV DÜKÜN KİLERİ
Hayır. Niye ilk ben de diğerleri değil?
Hadi. Yanındayız. Yeminle iyi değilim.
Lanet olsun.
Peki...
Aman Tanrım!
Siktir!
Ha siktir!
- Ne? Ne oldu? - Ciddi olamazsın.
Dur. Konuşuyoruz.
Ben gri tercih ediyorum diyordum.
Hayır, oynamaya devam et. Göreceksin.
- ...kahverengimsi gri... - Çığlık atmaya devam.
Guillaume ve makyajını düzelten Anne-So sağ olsun
Elhadj pek sakin değil.
Henüz daha kileri de görmedi.
- Olamaz! - Ne oldu?
Merdivenler çok dar.
Kliere kadar mı ineceğim? Beni gördünüz mü siz?
Paniklemeye başlıyorum.
Klostrofobiğim ben. Umarım alt kat...
Hayır, korkma.
Ciddi olamazsın! Yemin ederim.
- Merhaba? - Efendim?
- Gurur duyuyoruz. - Evet.
Açıkçası bu havalı. Devam et. Az kaldı.
İçeri gir... Bu da ne?
- Kurbağalar. - Ha siktir!
Ama malikânenin nemli bir mağara üstüne kurulduğunu söylemiştim.
Kimse beni dinlemiyor ki!
Siktir!
En korkutucu kısım
bu koltukta oturup hazinenin yerini öğrenmek amacıyla
dükün ruhuyla konuşmak olacak.
Ama bu kirli! Üstü sırf toz. Ben...
Hayır, bunu yapmak istemiyorum.
Delireceğim.
Bu ses de ne?
Tanrım!
Neden?
Burada...
...kimse yok mu?
Bir ısınıyorum bir üşüyorum.
Hazine hâlâ burada mı gizli?
Hayır, bekle.
Hayır, delireceğim.
Tamam, sanırım kıpırdıyor. Gitmelisin kardeşim.
Bu saçmalık da ne?
Kalbim! Dişimi sıkmalıyım. Üzgünüm.
Siktir. Dışarıdayım.
Bir daha hayatım boyunca sarkaca dokunmam. Bilmek istemiyorum.
- Bir şey hissettin mi? - Bir şey onu çekiyor gibiydi.
Hafif bir güç hissettin.
- Israr etmek istemem... - Kıpırdadığını gördük.
Hareket etti.
Hareket ettiyse dük burada sahiden de bir şey sakladı demektir.
Bulmayı denemek için
gecenin ikinci paranormal görevi. Çabuk yapılmalı.
ŞAFAĞA 4 SAAT
Hazine avı şafak vakti bitecek.
"Dük,
en sadık hizmetkârının hazinenin yerini bildiğini düşünerek
onu tavan arasındaki zindana kapattı ve bir daha konuşmasın diye dilini kesti.
Anne-Sophie, zavallı dilsiz kadınla konuşmak dışında
bir iletişim yolu bul.
Kale haritası ve planşet ile git.
Planşet, mistik bir iletişim aracıdır.
Hizmetkârın ruhu malikâne haritasının üstünde onu oynatırsa
ganimetin yerini öğreniriz.
Hayır, yapayalnız olacağım! Olamaz.
Siktir! Dur!
İKİNCİ GÖREV ZİNDAN
İyi değilim çocuklar.
Siktir!
Dinle, zindana gitmelisin.
Hayır! Zindan mı?
Delirdin mi sen?
- Bu olamaz. - Hayır!
Evet, yeminle. Tavan arasında. Ufak bir yer var, zindan deniyor.
Hadi ama. Nerede? Sağımda mı?
Sağında Anne-so!
Orospu çocuğu!
- Ne? - Hayır, benim gölgemdi.
Korktum! Siktir!
Aptal bir ayna var burada.
Siktir. Güldüğünüzü duydum. Sizden nefret ediyorum. Cidden.
Bunu niye yapıyorum ki?
Dili kesilen hizmetkâr ile iletişime geçip
hazinenin yerini öğrenmek için.
Bir saniye. Burası 48 derece falan.
Sıcaklaşıyor. Sevdim.
- Kes şunu! - Hayır, görev bu değil.
- Siktir! - Bayıldım.
İki elini de planşete koy ve kendini hizmetkâra tanıtarak başla.
Hadi canım.
Merhaba.
Ben Anne-Sophie.
Rahatsız ettiğim için üzgünüm.
Bu odalardan birinde gizli bir hazine var mı?
Merdivenler...
Muhafızların odası...
Bir şey demek istemiyor.
Dili kesildi sonuçta. Zavallı kadın.
Bazen belli belirsiz olabilir. Şey gibi...
Bir ürperti,
bir karalama falan.
Net bir şey olmaz.
Sorunsuz ama fırına her gelişinde kayıyor.
Yanıyorum, yeminle.
İyi değilim.
Ha siktir!
- Ne oldu? - Ha siktir, bir şey gördüm!
- Siktir! - Fırının üstündeyken mi?
Tamam, işte. İyi vakit geçirdik.
Ama her güzel şeyin sonu vardır. Gidelim.
ŞAFAĞA 2 SAAT 27 DAKİKA
İyi değilim!
Yanımda keskin bir acı var. Öleceğim.
Sinirlerimi bozuyorsunuz! Bıktım sizden.
- Yani? - Çok yorgunum.
- Zindandan mı? - Hayır, orası 48 derece.
- Boğucu. - Fırın olayı peki?
Planşetin dibindeydi. Çok da şey değildi...
- Belirgin mi? - Evet, hiç değil.
Ama her defasında orada bir şey oluyordu.
Tükendim.
Özet geçelim.
Elhadj ile, hazinenin burada olduğunu öğrendik.
Delireceğim.
Anne-Sophie ile konumu daha net öğrendik.
Her fırına gelişimde kayıyor.
Orospu çocuğu!
Yani şimdi, termal kamera ile hazineyi arama sırası Guillaume'da.
Aman Tanrım! Termal kamera korkunç!
- Isı kaynaklarını göreceksin. - Evet.
- Hatta, sıcakken kırmızı, soğukken mavi. - Biliyorum. Dizi izledim.
Şafak yakın.
ÜÇÜNCÜ GÖREV LANETLİ HAZİNE
Ama Guillaume hazineyi bulmak için fırını aramalı.
Arkadaşları zor durumdayken o gülmüştü.
İçeri gir... Bu da ne?
Ama karanlıkta yapayalnızken hâlâ ukala olacak mı, göreceğiz.
Hadi hayaletler! Sikimde değil ki!
Dur! Onları kışkırtacaksın.
Gülme.
Onları kışkırtıyorsun. Siktir.
Çok kabasın.
Sert davranıyorum, korkmuyormuş gibi. Ama şimdi korkmaya başladım.
Korkuyorum. İşte.
- Nereye gidiyorum? Ne yapacağım? - Isı olan bölgelere bakacaksın.
Orada bir şey bulacaksın.
Aynada kendimi ısı olarak görüyorum.
- Fırına doğru git. - Tamam.
İçinde bir şey var mı?
İşte kamera ısısı.
- Bir şey var mı diye bak. - Orada.
- Ne gibi? - Hazine var mı diye işte.
- Kafanı sokup bak. - İlginç bir şey var.
Biraz odun var.
- O kadar mı? - Hiçbir şey yok. Taşak geçiyorsunuz.
Başka ısı kaynağı yok mu?
Evet, solumda bir ısı alanı var.
Dur. El fenerimi açacağım.
Ha siktir. Korkunçmuş bu.
Gözlerine bakın.
Dur. Ya hazine içindeyse?
Üstünde kurtçuklar var desem inanır mısınız?
Dur!
- Ne var ne? - Orada, bak.
- Dur! - Ayakta.
- Kes sesini! - Tilkinin içinde hatta.
- Dalga mı geçiyorsun? Kurtçuk mu var? - Dur! Siktir! Üzgünüm.
- Evet, içinde kurtçuklar var. - Dur! Ha siktir!
Bence hazine içinde olmalı.
- Aslında iyi bir fikrim var. - Ne?
Onu geri getireceğim.
- Taşak mı geçiyorsun? - Oyunu bırak!
- Bunu yapma! - Aptallığı bırak.
- Birazdan görüşürüz. - Saçmalığı kes. Alo?
- Kardeşim, dinle. - Çok geç. Çıktım bile.
- Ne? - Bu hayvanı deşeceğiz.
Hayır ama...
- Kurtçuklar yerdeydi. - Hayır, dur!
Yaklaşma! Ha siktir!
Şaka yapmıyorum! Dur!
Niye eşyalarımızın yanına koydun?
Bak.
İğrenç bir şey yapacağım. Elimi vücuduna sokacağım.
Hayır, delirmiş o.
Nasıl desem ki?
Hepimiz hazineyi ele geçirmek istiyoruz.
Ama belki de bu kadarı fazla.
- Siktir! - Manyak o!
Aşağıya bakın.
Siktir, bu iğrenç.
Bu kadar yeter. O kadar iğrenç ki durma vakti geldi.
Neyse ki güneş doğuyor ve bu ağır arayışı sonlandırıyor.
Anne-so, geri gel.
Malikânede ve tilkinin içinde ne olduğunu asla bilemeyeceğiz.
Üç arkadaşımız dük tarafından gizlenen ganimeti bulamasalar da
en korkağın kim olduğuna karar vermeleri gerek.
- Oylayalım. - En korkağı mı?
Ben hiç korkmadım ki.
Bir, iki, üç.
- Orada! - Orada!
- Cezan, kiler olacak. - Evet!
- Hayır! - Kilere git.
- Seni oraya kilitleyeceğiz. - Hayır! Gülmeyi kes!
CEZA
- Hayır! - Görüşürüz Anne-Sophie.
- Hayır! - Kilere in.
Dur. Kapıyı açık bırak.
- Tamam, inebilir misin? - İniyorum.
Ama kapıyı kapatmayın. Hayır, cidden.
- Yoksa deliririm. - Elbette.
Peki.
- Aşağı in. Konuşmayı kes. - Beni yalnız bırakmayın.
- Bu hoş olmaz. - Hadi. İn.
Dur. Orada hâlâ kurbağalar falan var.
- Biz kaçar. - Görüşürüz, biz gidiyoruz.
Siktir! Kapıyı açın!
Hoşça kal Anne-So!
Belki bir gün Anne-Sophie Girard'ın bedenini buluruz!
Alt yazı çevirmeni: Anıl Can Çetinkaya